Er zijn vissen die zich niet laten vangen.
Het is niet zo dat ze sneller of sterker zijn dan ander vissen.
Ze zijn gewoon geraakt door iets extra's.
Eén zo'n vis was "Het Beest".
En tegen de tijd dat ik geboren werd, was hij al een legende.
Hij heeft meer dan voor $100 aan lokmiddelen afgeslagen dan welke vis in Alabama ook.
Sommige zeiden dat die vis de geest was van een dief...
..die zestig jaar daarvoor verdronken was in die rivier.
Anderen beweerden dat het een dinosauriër uit het "Krijt" tijdperk is.
Ik hechte geen waarde aan zulke beweringen en bijgeloof.
Ik weet alleen dat ik die vis al probeer te vangen...
..sinds ik een jongen was niet ouder dan jij nu.
En op de dag dat jij werd geboren...
Nou, die dag ving ik hem eindelijk.
Nou, ik heb alles op hem geprobeerd:
Wormen, lokmiddelen, pindakaas, pindakaas met kaas.
Maar op die dag had ik een gewaarwording:
Als die vis de geest van Henry Walls is, dan zal het gewone middel niet werken.
Ik moest iets gebruiken dat hij echt wilde.
- Je vinger? - Goud.
Nou, ik bond mijn ring aan de sterkste lijn die ze maakte...
..sterk genoeg om een brug te houden, zeiden ze, maar slechts een paar minuten.
En toen ging ik stroomopwaarts.
"Het Beest" sprong omhoog en greep het voordat het het water raakte.
En net zo snel beet hij de lijn door.
Nou, je ziet mijn probleem.
Mijn trouwring, het symbool van trouw aan mijn vrouw...
- ...in verwachting van mijn kind... - Laat hem ophouden.
..was nu verloren in de buik van een niet te vangen vis.
Wat deed je toen?
Ik volgde die vis over de hele rivier.
Deze vis, "Het Beest"...
..de gehele tijd dat we "het" hem noemden, was in feite een haar.
Ze was dik van de eieren die ze elk moment zou leggen.
Nou, ik zat in een situatie.
Ik zou die vis kunnen fileren en mijn trouwring terug krijgen...
..maar dan zou ik de slimste katvis van de Ashton Rivier doden.
Zou ik mijn zoon de kans willen ontnemen...
..een vis zoals deze zelf te vangen?
Deze vrouwtjesvis en ik...
- Nou we hadden hetzelfde lot. - "We waren een deel van dezelfde vergelijking."
Nou, vraag je je af...
Oh, lieveling, lieveling, het is nog steeds jouw nacht.
..waarom viel het zo op goud terwijl niets anders het aantrok?
Dat was de les die ik die dag leerde...
..de dag dat mijn zoon werd geboren.
Soms is de enigste manier een onbereikbare vrouw te vangen...
..haar een trouwring aan te bieden.
Wat, een vader mag niet over zijn zoon praten?
Ik ben maar een opmerking in dat verhaal, pap...
..een opmerking over je grote avontuur, dat nooit gebeurd is, trouwens.
Je verkocht nieuwe producten in Wichita toen ik werd geboren.
Kom op, Will. Iedereen houd van dat verhaal!
Dat doen ze niet. Ik hou niet van dat verhaal. Niet meer. Niet na duizend keer!
Ik ken elke clou, pap. Ik kan ze net zo goed vertellen als jij!
Eén nacht, één nacht in je hele leven...
..draaide het universum niet om Edward Bloom.
- Hoe komt het dat je dat niet begrijpt? - Het spijt me dat ik je voor schut zet.
Je zet jezelf voor schut, pap. Je ziet het alleen niet.
Na die nacht, sprak ik mijn vader, drie jaar lang niet meer.
William Bloom, United Press International. Als ik gewoon...
We communiceerden indirect, denk ik.
In haar brieven en kerstkaarten, schreef mijn moeder voor beide.
En als ik belde, zei ze dat pap rond rijden of aan het zwemmen was.
De waarheid is, dat we nooit over het niet praten, praatte.
De waarheid is, dat hij niets van mij in zichzelf zag.
En ik denk niet dat hij iets van hemzelf in mij zag.
We waren als vreemden die elkaar goed kenden.
Bij het vertellen over mijn vaders leven...
..is het onmogelijk feiten van fictie te onderscheiden, de man van de mythe.
Ik kan het het beste vertellen zoals hij het mij vertelde.
Het klopt niet altijd, en het meeste is nooit gebeurd.
Geef me mijn ring terug!
Dank je!
Maar dat is het soort verhaal dat dit is.
Zijn geboorte zou het ritme van zijn ongelooflijke leven aangeven.
Niet langer dan van de meeste mensen, maar groter.
En hoe vreemd zijn verhalen ook werden...
..de ontknoping waren altijd het meest verrassendst van alles.
Ja. Ja, hij is hier.
Het is je moeder.
En wat zei Dr. Bennett?
Nee, natuurlijk, ik zal met hem praten.
Ja, ik wacht wel.
Slecht nieuws?
Ja, het is erger als ze dachten. Ze gaan stoppen met de chemokuur.
- Je moet gaan. - Waarschijnlijk vannacht.
- Ik ga met je mee. - Nee, nee, nee. Dat hoeft niet.
Ik ga met je mee.
Nou, welke wordt het?
"Aapje in de schuur," of "Hond op de straat"?
Die over de heks.
Je moeder zegt dat ik je die niet meer mag vertellen.
- Dan krijg je nachtmerries. - Maar ik ben niet bang.
Nou, ik ook niet, in het begin.
Nou, dit vond plaats in het moeras net buiten Ashton.
Kinderen mochten niet in het moeras komen vanwege de slangen, spinnen...
..en drijfzand dat je op zou slokken voordat je ook maar kunt schreeuwen.
We waren die nacht met zijn vijven:
Ik, Ruthie, Wilbur Freely...
..en de Price Broers, Don en Zacky.
En niemand wist wat er lag.
Het is gewoonlijk dat de meeste dorpen van een bepaalde grootte, een heks hebben...
..al is het maar om de kinderen die zich misdragen hebben...
..of een toevallig passerend hondje in haar achtertuin.
Heksen gebruiken botten om er spreuken en vloeken op uit te spreken...
..en het land onvruchtbaar te maken.
- Klopt het dat ze een glazen oog had? - Ik heb gehoord dat ze die van zigeuners kreeg.
- Wat is een zigeuner? - Je moeder was een zigeuner.
Je moeder is een slet.
Je moet niet vloeken. Er zijn damens bij.
- Shit. - Verdomme.
Verneukt.
Doe je zaklampen uit. Ze zal je zien!
Juist van alle heksen uit Alabama...
..was er eentje waarvan werd gezegd dat je daarvoor oppassen moest.
Ze had een glazen oog die mystieke krachten bezat.
Ik heb gehoord als je er recht in keek, kun je zien hoe je gaat sterven.
Dat is grote onzin. Ze is niet eens een echte heks.
Als je daar zo zeker van bent, ga het oog eens halen.
Ik heb gehoord dat ze het in een doosje bewaard op haar nachtkastje. Of ben je te bang?
Ik ga nu naar binnen en haal dat oog.
- Doe het dan. - Goed, ik ga.
- Goed, doe maar. - Goed, nu dan.
Edward, doe het niet!
Ze zal zeep van je maken. Dat doet ze namelijk.
Ze maakt zeep van mensen.
Madam, ik ben Edward Bloom...
..en er zijn wat mensen die naar je oog willen kijken.
- Heb je HET oog? - Ik heb het meegenomen.
Laat eens zien.
Whoa, help!
Ik zag hoe ik ging sterven. Ik was oud en viel.
Ik was helemaal niet oud.
Ik dacht aan de dood en zo. Over hoe je kunt zien dat je sterft.
Ik bedoel aan de ene kant, als je alleen maar aan de dood denkt...
..kan het je nogal verkloten.
Maar het kan je ook weer helpen, of niet?
Omdat buiten alles, weet je dat je kunt overleven.
Ik wil hiermee alleen maar zeggen dat ik het graag zou willen weten.
Zo zal ik heen gaan.
Hoi, Mam.
- Is dat Dr. Bennett zijn auto? - Ja. Hij is boven met je vader.
- En hoe is het met hem? - Nou... Nee, Ik begrijp het.
Hij is onhandelbaar. Hij wil niet eten. En omdat hij niet eet wordt hij zwakker.
Omdat hij zich zwak voelt, wilt hij niet eten.
- Hoeveel tijd heeft hij nog over? - Daar praat je niet over.
Nog niet.
Will.
Dr. Bennett. Oh, ik ben blij je te zien.
Mijn vrouw, Josephine.
Aangenaam.
- Je bent al zeven maanden. - Op de dag nauwkeurig!
Het is een jongen.
Probeer hem iets van dit te laten drinken. Hij wilt het niet, maar probeer maar eens.
Pap?
Wil je wat water?
- Er staat je een grote verrassing te wachten. - Ben ik dat?
Een kind krijgen veranderd alles.
Dan komen de luiers en het boeren en het voeden in de nacht.
- Heb jij dat ook allemaal gedaan? - Nee.
Maar ik heb gehoord dat het vreselijk is.
Dan probeer je door de jaren heen het kind te misleiden en te verwarren...
..zijn hoofd te vullen met onzin, en toch komt steeds alles goed.
- Denk je dat ik er klaar voor ben? - Je hebt het van de beste geleerd.
Drink het voor de helft op. Dan zeg ik tegen moeder dat je alles opdronk.
Iedereen is een winnaar.
Mensen moeten zich niet zo druk maken. Mijn tijd is nog niet gekomen.
Op deze manier ga ik niet.
- Echt? - Ik heb het in het oog gezien, echt waar.
- De oude dame in het moeras? - Ze was een heks.
Nee, ze was oud en dement.
Ik heb mijn dood in dat oog gezien, en op deze manier gebeurt het niet.
Maar hoe gebeurt het dan?
Een verrassend einde. Ik wil het niet voor je verpesten.
Je moeder dacht dat we elkaar niet meer zouden spreken.
Kijk nou eens. We praten gewoon!
We zijn beide verhalenvertellers.
Ik vertelde mijn verhalen, jij schrijft ze op. Exact hetzelfde.
Pap....
Ik hoop dat ik over wat dingetjes met je kan praten, nu ik hier ben.
Je bedoelt, nu ik er nog ben.
Ik wil gewoon de waarheid weten over sommige dingen:
Gebeurtenissen. Verhalen.
Jou.
Je moeder heeft het zwembad niet bijgehouden.
- Als je wilt mag jij het doen. - Ja, dat zal ik doen.
- Weet je waar de chemicaliën zijn? - Dat heb ik gedaan toen je weg was.
Ik was niet veel thuis, Will. Te gebonden.
En dit hier, vastliggend op een bed...
doodgaand, is het ergste wat me kan overkomen.
- Ik dacht dat je zei, dat je niet dood ging. - Ik zei, dat dit niet de manier is waarop ik sterf.
Het laaste deel is nogal ongewoonlijk.
Vertrouw me maar.
Dr. Bennett heeft me verteld dat ik een week thuis moet blijven.
Oh, dat is nog niets. Ik heb ooit voor drie jaar in bed moeten blijven.
- Had je toen de waterpokken? - Was dat maar zo.
Eigenlijk kwam het hier op neer dat niemand wist wat ik had.
De meeste personen groeien geleidelijk...
..terwijl het bij mij erg snel ging.
Mijn lichaam had zoveel ambities dat mijn spieren en botten het niet konden bijbenen.
En zo heb ik een mooi gedeelte van drie jaar moeten missen, veroordeeld tot mijn bed...
..met een encyclopedie als enige middel voor mijn ontwikkeling.
Ik was al zover dat ik bij de letter G was aangekomen...
..en hoopte daar een antoord te vinden voor mijn "gigantibesmetting"...
..toen ik een artikel ondekte over een gewone goudvis.
"Gevangen in een kleine kom, zal de goudvis klein blijven.
Met meer ruimte...
..kan de vis groeien naar het dubbele, drievoudige of zelfs viervoudige."
Toen werd de reden van mijn groeiproces mij duidelijk...
..Ik was bedoelt voor grotere dingen.
Omdat, een gigantische man kan geen normaal leven leiden.
Zodra mijn botten in een volwassen staat zouden verkeren...
..ben ik begonnen met een plan om mijn plek te vergroten in Ashton.
Tigers, ga!
Edward Bloom!
Mijn Hondje! Mijn hond zit vast!
Ik was het grootste wat ooit in Ashton te zien was.
Tot op een dag een vreemdeling arriveerde.
Rustig aan allemaal. Rustig. Zo is het genoeg.
Burgermeester, hij heeft een heel maisveld opgegeten. En mijn hond.
Als jij hem geen halt toeroept. Dan doen wij het wel.
Ik wil geen maffiapraktijken in mijn dorp.
Nu, heeft iemand al met hem gesproken?
- Je hebt niets in te brengen bij hem. - Hij is een monster.
Dan zal ik het doen.
Ik zal met hem gaan praten. Eens kijken of hij ons wil verlaten.
Dat schepsel zou je zo kunnen verpletteren zonder dat je het door hebt.
Vertrouw me maar, dan zal hij echt van goede huize moeten komen.
Hallo?
Ik ben Edward Bloom, en ik wil je even spreken!
Ga weg!
Ik ga nergens heen totdat je jezelf laat zien!
Ik zei, ga weg!
Bewapend met de wetenschap hoe dat ik aan mijn eind kom...
..wist ik dat de reus mij niet zou doden.
Alhoewel ik toch wilde verkomen dat hij mijn botten zou breken.
Waarom ben je hier?
Zodat je me kan opeten.
Het dorp besloot een menselijk offer aan te bieden, ik gaf me vrijwillig op.
Mijn armen zijn een beetje vezelig, maar er is goed te eten aan mijn benen.
Ik bedoel dat ik bijna mezelf kan verleiden om ze op te eten.
Dus ik dacht, nou....
Als je het nou snel zou doen, omdat ik niet zo van pijn geniet.
Kom op, ik kan zo niet terug! Ik ben een menselijk offer!
Als ik zo terug ga, denken ze dat ik een lafaard ben.
Ik ben liever een diner dan een lafaard.
Hier.
Je kunt met mijn hand beginnen. Het zal een heerlijk voorgerecht zijn.
Ik wil je niet opeten. Ik wil niemand opeten.
Maar ik krijg zo een honger. Ik ben gewoon te groot.
Heb je er ooit al aan gedacht dat jij misschien niet te groot bent...
..maar deze stad juist te klein is?
Ik heb gehoord over echte steden. daar zijn de gebouwen zo hoog...
..je kunt zelfs niet eens de bovenkant zien.
- Echt? - Oh, ik zou niet liegen tegen jou.
En een lopend buffet.
- Want je kan veel eten, toch? - Ja, dat kan ik.
Dus waarom verdoe je je tijd in een klein stadje?
Je bent een grote man, je hoort in een grote stad.
Je probeert me gewoon weg te krijgen.
- Wat is je naam, reus? - Karl.
Mijn naam is Edward, en om eerlijk te zijn....
..wil ik dat je weggaat, Karl. Maar ik wil met je meegaan.
Ik bedoel, denk je dat deze stad te klein is voor jou?
Nou, het is te klein voor een man met mijn ambities.
Dus wat zeg je ervan? Ga je mee?
Oké.
Allereerst moeten we je klaar maken voor de grote stad.
Edward Bloom, eerste zoon van Ashton...
..het is pijnlijk je te zien vertrekken
Maar neem dit mee. Dit is de sleutel van de stad...
..en weet dat als je terug wilt keren...
..de deuren voor je open staan.
Die avond dat ik Ashton verliet, leek alsof iedereen een advies had.
Zoek een leuk meisje!
Let op je trots, Edward Bloom!
Maar er was een persoon wiens advies ik het belangrijkst vond.
Ze zei dat de grootste vis in de river...
..zo groot is, omdat hij nooit gepakt is.
- Wat heeft ze gezegt? - Weet ik niet.
Er waren twee wegen om Ashton te verlaten.
Een nieuwe weg en een al wat oudere weg.
De mensen gebruikten de oude weg niet meer...
..en die weg kreeg de reputatie dat hij behekst was.
Ik had geen behoefte om ooit terug te keren naar Ashton...
..dit leek me een evengoed moment als ieder ander om te zien waaruit die reputatie bestond.
- Weet je wie hem overgenomen heeft? - Die dichter, Norther Winslow, deed dat.
Hij ging naar Parijs, Frankrijk.
Ik denk dat hij het leuk vond. Want niemand heeft ooit nog van hem gehoord.
Ik kan je dat vertellen. Jij neemt de andere kant.
Ik zal hierdoor gaan. En we ontmoeten elkaar aan de andere kant.
Je probeert gewoon weg te gaan of niet soms?
Hier.
Om het zeker te weten, mijn spullen.
Nou,jij vieze...
Nu komt er een punt waarop een redelijke man...
..zijn trots zal inslikken en zal toegeven dat hij een verkeerde keuze heeft gemaakt.
De waarheid is: Ik was nooit een redelijke man.
En wat ik me herinner van de zondagschool was dat
..hoe moeilijker iets was, des te beter was de beloning aan het einde.
Vriend! Welkom!
- Hoe heet je? - Edward Bloom.
- "Bloom" zoals een plant? - Ja.
Oh, hé! Hier ben je. "Edward Bloom."
We hadden je nog niet verwacht.
- Had je me verwacht? - Nog niet.
- Je hebt zeker een kortere weg genomen. - Hoezo? Ja, dat heb ik gedaan, en was bijna dood.
Zo word je door het leven beïnvloed. Om eerlijk te zijn, de lange weg is makkelijker.
- Maar die is langer. - Veel langer.
En hier ben je dan, en dat is het belangrijkst.
Wat is dit voor een plaats?
De stad van Spectre. Het best bewaard geheim in Alabama!
Hier staat dat je uit Ashton komt, klopt dat?
De laatste persoon die uit Ashton kwam, was Norther Winslow.
De dichter? Wat gebeurde er met hem?
Hij is nog steeds hier. Wil je iets drinken? Ik zal je alles vertellen.
Ik zal hem jou iets laten vertellen!
Ik heb een afspraak, en ik ben al aan de late kant.
Oké, ik heb je het al vertelt. Je bent vroeg.
Nou, vertel me eens of dat de lekkerste taart is die je ooit hebt gegeten.
Hij is goed.
Alles smaakt beter hier. Zelfs het water smaakt zoeter.
Nooit wordt iets te warm, te koud of te vochtig.
In de avond, waait de wind door de bomen waardoor je denkt...
..dat er een heel orkest speciaal voor jou aan het spelen is.
Hé! Jenny!
Kom terug!
Jenny!
Hé, die heb ik nodig!
- Er is geen enkele grond zachter dan hier. - Dat rijmt bijna.
Hier is onze dichter Laureate. Kom mee.
Ik heb besloten hier in de avond te blijven Alleen om te begrijpen...
..wat een mysterie het is, dat deze plaats zo vreemd is en toch zo herkenbaar.
Ik werk nu al aan dit gedicht voor ongeveer 12 jaar.
Echt?
Er zijn hoge verwachtingen. Ik wil mijn fans niet teleurstellen.
Mag ik?
Het bestaat maar uit drie regels.
Dat is precies waarom je nooit werk moet laten zien waarmee je bezig bent.
Ik heb hem!
Er zitten bloedzuigers in.
- Heb je die vrouw gezien? - Hoe zag ze eruit?
- Nou, ze was.... - Was ze naakt?
Ja, dat klopt.
Het is geen vrouw. Het is een vis. Niemand heeft haar ooit gevangen.
Een vis ziet er voor iedereen anders uit.
Mijn vader zei dat het lijkt op een jachthond die hij had toen hij een kind was...
..terug uit de dood.
Oh.
- Hoe oud ben jij? - Achtien.
Ik ben 8. Dat betekend dat als ik 18 ben, dan ben jij 28.
- En als ik 28 ben, dan ben jij 38. - Je bent best wel goed in rekenen.
En als ik 38 ben, dan ben jij 48 jaar. Dan schelen we niet zoveel.
Maar nu schelen we veel, toch?
Hé, Edward!
"Rozen zijn rood Viooltjes zijn blauw"
"Ik hou van Spectre...."
Pardon.
Jenny denkt dat je een goede vangst bent. Dat denken we allemaal.
Wat?
Ik zei, je bent een goede vangst.
Ik moet weggaan.
Vanavond.
Waarom?
Deze stad is alles waar iemand om kan vragen.
Als ik hier zou eindigen. Dan zou ik me gelukkig voelen.
Maar de waarheid is dat ik er nog niet klaar voor ben.
Maar niemand is ooit weggegaan.
Hoe ga je het overleven zonder je schoenen?
Tja, ik verwacht wel dat het pijn gaat doen. Veel pijn.
Het spijt me, maar..... Doei.
- Je zult geen betere plaats vinden. - Ik verwacht het niet.
Beloof me dat je terug komt.
Beloofd. Ooit zal ik terug komen. Als ik er klaar voor ben.
Die avond, had ik twee conclusies.
De eerste conclusie was dat een gevaarlijke weg door de duisternis nog gevaarlijker wordt.
De tweede conclusie was, dat ik hopeloos en onherroepelijk verdwaald was.
Deze bossen zouden mijn begraafplaats worden.
Zo moeilijk als het was om Spectre te bereiken, zo vastberaden was ik om er uiteindelijk te komen.
Uiteindelijk, geen enkel mens kan voorkomen dat hij overlijdt.
En toen realiseerde ik me dat dit niet het einde van mijn leven was.
Zo ga ik niet dood.
Vriend.
- Wat is er met je schoenen gebeurd? - Ze zijn me een soort van voor.
Ik weet niet of je het hebt gezien, maar Josephine heeft foto's...
..in de nieuwste uitgave van Newsweek.
Echt?
Dat is fantastisch.
Ik heb voor het verhaal een week in Marocco doorgebracht. Het was fantastisch.
Oh. We moeten een exemplaar gaan halen.
Ik weet niet of je het weet, Josephine...
..maar Afrikaanse papegaaien, in Congo, spreken alleen Frans.
Echt?
Je hebt geluk als je vier woorden in het Engels uit ze krijgt.
Maar als je van plan bent door de jungle te gaan....
..dan hoor je ze uitstekend Frans praten.
Die papegaaien praten over van alles. politiek, films, mode.
Alles behalve het geloof.
Waarom praten ze niet over het geloof?
Het is onbeleefd om over het geloof te praten. Je weet nooit wie je beledigt.
Josephine ging vorig jaar naar Congo.
Oh, dus je weet het?
Hallo.
Hoi. Hoe voel je je ?
Oh, ik was aan het dromen.
Waarover was je aan het dromen?
Oh, ik weet het niet echt....
..tenzij ze veel potentie bevatten. Weet je wat dat woord betekent?
Het betekent dat wat je aan het dromen bent ook werkelijk gebeurt.
Zoals één nacht, ik had een droom...
..waarin een kraai kwam en die zei:
"Je tante zal doodgaan."
Ik was zo bang, Ik maakte me ouders wakker...
..maar ze zeiden dat het alleen maar een droom was en dat ik terug naar bed moest gaan.
Maar de volgende ochtend, was mijn tante Stacy dood.
Dat is verschikkelijk.
Verschikkelijk voor haar, maar denk eens aan mij. Een jongen met dat soort krachten.
Binnen drie weken kwam de kraai weer terug in mijn droom...
..en zei, "Je vader gaat dood."
Ik wist niet wat ik moest doen.
Uiteindelijk vertelde ik het me vader, maar hij zei:
"Oh, maak je geen zorgen." Maar ik kon zien dat hij bezorgt was.
De volgende morgen was hij zichzelf niet.
Hij bleef om zich heen kijken, wachtend tot er wat op zijn hoofd zou vallen.
Want de kraai zei niet hoe het zou gebeuren, hij zei alleen:
"Je vader gaat dood."
Nou, 's-ochtends ging hij wat eerder weg en hij was een lange tijd weg.
Toen hij eindelijk thuis kwam, zag hij er verschikkelijk uit...
..alsof hij de hele dag zat te wachten tot een bijl hem zal treffen.
Hij zei tegen mijn moeder:
"Ik heb zojuist de slechtste dag van mijn leven meegemaakt"
"Jij denkt dat jij een slechte dag had?" zei ze.
"Deze ochtend viel de melkman dood neer op de stoep."
Want mijn moeder werd genomen door de melkman.
- Mag ik een foto van je nemen? - Oh, je hebt geen foto nodig.
Zoek het woord "mooie jongen" maar op in het woordenboek.
Alsjeblieft?
Oké.
Ik heb foto's van de bruiloft om je te laten zien.
Er zit een mooie tussen van jou en mijn vader.
Ik wil foto's zien van jouw bruiloft. Ik heb ze nog nooit gezien.
Dat komt doordat er geen echte bruiloft is geweest.
Het was nooit de bedoeling om met je schoonmoeder te trouwen.
- Ze was verloofd met iemand anders. - Dat wist ik niet.
Heeft Will je dat nooit vertelt?
Is maar goed ook.
Hij zou het toch fout hebben vertelt.
Alleen droge feiten, maar geen leuk verhaal.
Oh. Dus dit is de lange versie.
Nou, het is niet de korte.
Ik verliet Spectre om mijn levensdoel te ontdekken.
Terwijl ik niet wist wat dat eigenlijk precies was...
..Ik onderzocht elke kans die zich voordeed..
Coco! Coco! Daar zijn ze!
Damens en heren!
Je kan misschien denken dat je het onmogelijke hebt gezien.
Je kan misschien denken dat je het meeste bizarre hebt gezien
Maar ik heb gereisd naar de vijf hoeken van de wereld...
..En geloof mij, je hebt nog nooit zoiets gezien...
Toen ik deze man ontmoette...
..was hij sinaasappels aan het plukken in Florida.
Zijn collega's noemde hem El Penumbra. "De Shaduw."
Want wanneer je naast hem werkte...
..blokeerde hij het daglicht.
Niet om je te waarschuwen, mevrouw maar als deze man wilde...
..kan hij je hoofd fijnpersen met zijn tenen...
..als een kleine walnoot Maar dat zal hij niet doen.
Nee. Nee, dames en heren...
..Hij zal haar geen pijn doen...
..want hij is onze vriendelijke reus.
Dames en heren, Hier is de Colossus!
Dames en heren, jongens en meisjes...
..dank je voor het komen.
Rij voorzichtig naar huis. Dank je wel voor het komen.
Het was die nacht dat Karl zijn lot ontmoette.
En ik ontmoette het mijne, bijna.
Ze zeggen dat wanneer je de liefde van je leven ontmoet, de tijd stopt.
En dat is waar.
Wat ze je niet vertellen is , dat als de tijd dan weer begint te lopen...
..die dan extra hard loopt om verloren tijd in te halen.
Wat is je naam.
- Ik heet Karl. - Karl.
Vertel me, Karl, heb je ooit gehoord van de term "Onvrijwillige slavernij"?
- Nee. - "onbewust aangegaan contract"?
- Nee. - Mooi.
Alsjeblieft.
Dank je wel.
Mr. Soggybottom, kun je heel even bukken...
..zodat hij je rug kan gebruiken om te tekenen.
Oké. Dank je. Ja.
Hé.
- Je vriend is zojuist een ster geworden. - Oh, dat is fantastisch.
- Mijn advocaat, Mr. Soggybottom. - Goed je te ontmoeten.
Leuk je te ontmoeten.
Wat is er? Ik heb nog geen enkele klant gezien die zo depressief is...
..sinds die olifant op de boerin ging zitten.
"Depressief"?
Zie je? Die grote vent vindt het leuk.
Ik zag net de vrouw waarmee ik ga trouwen.
Ik weet het. Maar ik raakte haar kwijt.
Oh, waardeloos.
Ach, de meeste mannen moeten eerst trouwen voor ze hun vrouw verliezen.
De rest van mijn leven zal ik haar zoeken. Het is dàt, of alleen sterven.
Verdomme, ventje.
Laat me raden. Vreselijk mooi?
Roodachtig blond haar?
Blauwe jurk?
Klopt!
Ik ken haar oom. Vrienden van de familie.
Wie is ze? Waar woont ze?
Vergeet het. Verdoe je tijd niet. Ze is buiten je bereik.
- Wat? Je kent me niet eens. - Natuurlijk wel.
Je was een hele vent in je gehucht, maar hier in de echte wereld, ben je niets.
Je hebt geen ideeën en geen baan.
Niets dan de kleren aan je lijf.
Ach, ik heb een hele rugzak vol kleren.
Oh, iemand heeft mijn rugzak gestolen.
Je was een grote vis in een klein vijvertje, maar dit hier is de oceaan...
..en jij verdrinkt. Ga terug naar Nergenshuizen.
- Daar zal je gelukkig worden. - Je zegt dat ik geen plan heb. Dat heb ik wel.
Ik zoek dat meisje, trouw met haar, en breng de rest van mijn leven met haar door.
Ik heb geen baan, maar zou een baan hebben als jij me een baan gaf.
En misschien heb ik niet veel...
..maar ik heb meer doorzettingsvermogen dan wie ook die op jouw pad zal komen.
Het spijt me jongen. Ik doe niet aan liefdadigheid. Kom op, grote vent.
Wacht, ik zal dag en nacht voor je werken...
..en je hoeft me niet te betalen.
Je hoeft me alleen maar te vertellen wie ze is.
Elke maand dat je voor me werkt...
..zal ik je iets over haar vertellen. Dat is mijn beste bod.
En nu aan de slag.
Vanaf dat moment, deed ik alles wat Mr. Calloway me vroeg.
Ik werkte drie dagen aanéén zonder te stoppen om te eten.
En vier dagen zonder te slapen.
Wat me op de been hield was de belofte dat ik met het meisje zou kennismaken...
..die mijn vrouw zou worden.
Samen zijn, dat is zoals het zal worden.
- Zoals het was, en zoals het zal zijn. - Mr. Calloway, meneer?
Het zou vandaag een maand zijn geweest.
Dit meisje, de liefde van je leven...
..haar favoriete bloemen zijn narcissen.
- Dus zorg dat je die hebt.... - Narcissen.
Narcissen.
Een man van zijn woord...
..iedere maand vertelde Amos me iets nieuws...
..over de vrouw van mijn dromen.
Vermaken jullie je, vermaken jullie je.
Ze gaat naar de middelbare school.
Middelbare school. Ze gaat naar de middelbare school.
Ze houdt van muziek.
Muziek. Ze houdt van muziek.
Door de maanden heen leerde ik veel over de vrouw waarmee ik zou trouwen
..maar niet haar naam, en niet waar ik haar kon vinden.
Die tijd kwam. Ik kon niet langer wachten.
Mr. Calloway?
Ik ben het, Edward Bloom. Ik moet met u praten.
Mr. Calloway?
Nee. Wacht!
Die nacht ontdekte ik, dat de meeste dingen die je bruut of slecht vindt...
..simpelweg een gebrek zijn aan sociale vaardigheid.
Ik heb toch niemand vermoord, toch?
Een paar konijnen. Maar ik denk dat één van hen al dood was.
Dat zou de oprispingen verklaren.
Bedankt.
Ik schatte je verkeerd in, knul.
Je hebt misschien niet veel, Maar wat je hebt, daar heb je veel van.
Je zou ieder meisje kunnen krijgen.
Er is er maar één die ik wil.
Haar naam...
..is Sandra Templeton.
Ze gaat naar Auburn.
Haar Semester is bijna afgerond, dus je kunt maar beter opschieten.
Bedankt. Bedankt.
- Veel succes, jongen! - Bedankt, meneer!
-Tot ziens. -Tot ziens, Edward.
Nadat ik tot ziens had gezegd, nam ik drie treinen...
..om die middag in Auburn aan te komen.
Je kent me niet, maar mijn naam is Edward Bloom...
..en ik hou van jou.
Ik heb de laatste drie jaar gewerkt om uit te vinden wie jij bent.
Er is op me geschoten, ik ben gestoken en ik ben getrapt. Ik heb twee keer mijn ribben gebroken.
Maar het is het waard geweest nu ik je hier zie...
..en ik eindelijk met je kan praten.
Want het is mijn lot met je getrouwd te zijn.
Ik wist het toen ik je bij het circus zag, en het is me nu duidelijker dan ooit.
- Het spijt me. - Je hoeft je excusses niet aan te bieden.
Ik ben het gelukkigste mens dat je vandaag kunt tegenkomen.
Nee, het spijt me, maar ik ben verloofd.
Maar je zit er naast. Ik ken jou.
Althans, je reputatie.
Edward Bloom uit Ashton.
Zie je, ik ben verloofd met een jongen uit Ashton. Don Price.
Hij is een paar jaar ouder dan jij.
Nou....
Gefeliciteerd.
Sorry dat ik je heb lastiggevallen.
Stop! Het is niet leuk.
Die arme jongen.
Het lot heeft de wrede gewoonte om je te achtervolgen.
Na al het werk om Ashton te verlaten...
..was de vrouw waar ik van hou, verloofd met één van de grootste eikels.
Er is een tijd dat een man moet vechten...
..en een tijd, dat hij moet accepteren dat zijn bestemming zoek is...
..het schip is uitgevaren, en dat alleen een dwaas doorzet.
De waarheid is, dat ik altijd een dwaas ben geweest.
Sandra Templeton, ik hou van je, en ik ga met je trouwen!
Zoals je kunt zien als we deze regels toepassen op ons dagelijks leven...
..wordt vraag en aanbod meteen een stuk duidelijker.
Kijk eens naar het volgende plaatje, en het belang ervan wordt gelijk een stuk duidelijker...
..voor een uur of drie.
Kijk!
- Narcissen! - Je favorieten bloemen.
Hoe kreeg je er zo veel?
Ik belde iedereen in vijf staten.
Ik vertelde hen, dat het de enige manier voor me was om mijn vrouw te krijgen.
Je kent me niet eens.
Ik heb de rest van mijn leven om dat uit te vinden.
Sandra!
Het is Don. Beloof me dat je hem geen pijn doet.
Als dat is wat je wilt, dan zweer ik dat.
- Bloom? - Don.
Wat ben je verdomme aan het doen? Dat is mijn meisje. Het mijne!
Ik wist niet dat ze iemands bezit was.
Wat is er aan de hand? Ben je te bang om terug te vechten?
Ik heb beloofd dat ik dat niet zou doen.
Stop daarmee!
Don, stop!
Terwijl ik ongenadig op m'n donder kreeg, was het Don Price die uiteindelijk verloor.
Al die fysieke activiteit had een aangeboren klepafwijking aanzienlijk verslechterd.
Simpel gezegd, zijn hart was niet sterk genoeg.
Don! Ik zal nooit met je trouwen.
Wat? Je bedoelt, dat je van deze vent houdt?
Hij is haast een vreemdeling, en ik verkies hem boven jou.
Zoals alles liep, kon Sandra dezelfde datum aanhouden voor de kapel.
Alleen was er een andere bruidegom.
Ik dacht dat je zei, dat je niet in de kerk getrouwd was.
We waren het van plan, maar er deed zich iets voor.
Zijn het de medicijnen die je dorstig maken?
De waarheid is, dat ik mijn hele leven al dorst heb.
Ik weet eigenlijk niet waarom.
Er was een tijd dat ik elf was ....
Je was aan het vertellen over je huwelijk.
Ik ben het niet vergeten. Ik was even op een zijspoor.
Weet je, de meeste mannen, vertellen je een verhaal lijnrecht naar het einde.
Het wordt geen gecompliceerd verhaal, maar het wordt ook niet interessant.
Ik vind je verhalen leuk.
En ik vind jou leuk.
Wel, als je voor het circus werkt, heb je geen vaste verblijfplaats.
Dus na drie jaar, was er een berg onaangekomen post.
Terwijl ik vier weken in het ziekenhuis was...
..wist de postbode me eindelijk in te halen.
En het leek erop, dat terwijl mijn hart van Sandra was ...
..de rest van mijn lijf, eigendom was van de U.S. regering.
Op onderduiken voor het leger stond een straf van drie jaar in die tijd...
..en na drie jaar gewacht te hebben tot ik eindelijk kennis maakte met Sandra...
..wist ik dat ik nog zo'n tijd zonder haar niet zou overleven.
Dus werd ik vrijwilliger voor iedere gevaarlijke klus die ik kon vinden...
..waarbij ik hoopte dat mijn tijd zou worden teruggebracht tot minder dan een jaar.
Ga! Ga!
Toen mij een geheime opdracht werd aangeboden...
..om de plannen te stelen van de Wong Kai Tang energiecentrale...
..sprong ik op, om mijn land te dienen.
Ga! Ga!
Iemand van jullie iets nodig?
Hoe kon je je cue missen?
Je zorgt dat ik als een idioot overkom, daar in mijn eentje.
Je was niet alleen!
Wie ben je verdomme?
Ik ga je geen pijn doen.
Zeker weten van niet.
Wacht!
Zeg je mannen, dat ze ons niet lastig vallen!
En doe dat gordijn dicht!
Asjeblieft, ik heb je hulp nodig.
Hoezo denk je dat we je gaan helpen?
Het daarop volgende uur, beschreef ik mijn liefde voor Sandra K. Templeton...
..en de beproeving die me bij hen bracht.
Zoals het altijd al geweest was, was deze liefde nu ook mijn redding.
Het moest zo zijn.
We stelden een nauwgezet plan op...
..waarin een walvisvaarder uit Rusland voorkwam...
..een sloep naar Cuba, en een kleine vieze kano naar Miami.
We wisten allemaal dat het gevaarlijk zou worden.
En wat moeten we doen als we in Amerika aankomen?
Ik kan je reserveringen geven.
Ik ken de grootste man in show business.
Bob Hope?!
Groter.
Klaar?
En zo begonnen de tweeling en ik onze inspannende reis...
..halfweg rond de wereld.
Helaas, er was geen manier om bericht terug te sturen naar Amerika.
Dus was het niet zo'n verrassing dat het leger dacht dat ik dood was.
Nee, God!
Na een paar maanden, was Sandra over de ergste nachtmerries heen.
Als de telefoon overging, dacht ze niet meer dat ik het was die op één of andere manier haar belde.
Als er een auto voorbij kwam stond ze niet op om door het raam te kijken.
Ik sprak je vader gisteravond.
Je hebt me nooit verteld hoe je ouders elkaar hebben leren kennen.
Ze leerden elkaar kennen in Auburn.
En de details? Hoe werden ze verliefd.
Het circus. De oorlog.
Daar heb je me nooit over verteld.
Dat is omdat het grootste deel van het verhaal nooit gebeurd is.
Maar het is romantisch.
- Wat? - Wat, ik weet wel beter...
..dan in discussie te gaan over romantiek met een Franse vrouw.
Hou je van je vader?
Iedereen houdt van mijn vader. Zo is hij nu eenmaal.
Hou je van hem?
Je moet me begrijpen.
Toen ik opgroeide, was hij vaker weg als thuis.
En ik dacht dat hij misschien ergens anders een tweede leven leidde.
Andere familie, ander huis.
En hij verlaat ons en gaat naar hen.
Of, of....
Of misschien is er geen tweede familie. Misschien wilde hij geen familie
Wat het ook is, hij vindt zijn tweede leven beter en hij vertelt zijn verhalen...
..omdat hij gek wordt van deze saaie plek.
- Maar, dat is niet waar. - Nou, wat is niet waar?
Hij heeft me nooit één enkele waarheid verteld.
Kijk, hé....
Ik weet waarom je hem aardig vindt.
Ik weet waarom iedereen hem aardig vindt.
Maar je moet me vertellen dat ik niet gek ben.
Oh, dat ben je niet.
En ik denk dat je met hem moet praten.
Larry Puckett's Chevrolet laat zijn klanten de praatjes maken.
Larry Puckett's GM-gecertificeerde voertuigen vallen onder fabrieksgarantie.
En je kan tot 40 procent besparen op de oorspronkelijke prijs.
- Heb ik je ooit verteld over...? - Ja.
De esdoorn en de Buick? We hebben het gehoord.
Ik ken iemand die het niet kent.
- De... - Boom viel op de auto, waardoor de siroop omviel.
Wat de vliegen aantrok, die aan de auto bleven plakken...
..en ze vlogen weg met de hele auto.
Maar het echte verhaal is hoe ik aan die auto kwam.
- Zie je wel... - Pa?
Zoon.
Kunnen we praten?
Ik denk dat ik de tafel maar eens ga dekken.
Ik zal je helpen.
- Weet je iets van ijsbergen, pap? - Of ik er iets vanaf weet?
Ik heb ooit een ijsberg gezien.
Ze hebben er ooit één naar Texas gesleept voor drinkwater.
Ze hadden er geen rekening mee gehouden dat er een bevroren olifant in zat.
- Een "wollig type". Een mammoet. - Pap!
Wat?
Ik probeer hier een beeldspraak te houden.
Nou, je had gewoon niet met een vraag moeten beginnnen...
..omdat mensen er graag een antwoord op willen geven.
Je had moeten beginnen met, "Het gekke van ijsbergen is..."
Oké, oké. Het gekke van ijsbergen is, dat je er maar 10 procent van ziet.
De andere 90 procent zit onder onder de waterlijn, waar je het niet ziet.
En dat is...
..Dat is het nou, pap.
Ik zie alleen maar dat kleine stukje...
..wat boven het water uit steekt.
Oh, je kijkt alleen maar naar mijn neus? Mijn kin? Mijn...
Pap, ik heb geen idee wie je bent...
..omdat je me nog nooit één enkele feit hebt verteld.
Ik heb je wel duizend feiten verteld, Will. Dat is wat ik doe, verhalen vertellen!
Jij verteld... leugens, pap.
Jij verteld amuserende leugens.
Verhalen die je verteld aan een vijfjarige als hij naar bed toe gaat.
Het zijn geen volmaakte mythes waarmee je je kunt onderhouden...
..wanneer je zoon 10 en 15 en 20 en 30 is.
En ik geloofde jou.
Ik heb veel te lang in je verhalen geloofd.
Toen ik me realiseerde dat alles wat je vertelde niet mogelijk was...
..voelde ik me als een dwaas die je helemaal vertrouwde.
Jij bent net als de kerstman en de paashaas.
Net zo aantrekkelijk, maar net zo nep.
Jij denkt dat ik nep ben.
Alleen aan de oppervlakte, pap. Maar dat is het enige wat ik ooit heb gezien.
Kijk.
Ik sta op het punt...
..om zelf een kindje te krijgen.
Het zou me ontzettend pijn doen als hij zijn hele leven lang...
..mij nooit zou begrijpen.
Het zou je ontzettend pijn doen, huh?
Wat wil je, Will? Wat wil je dat ik ben?
Gewoon jezelf.
Goed, slecht, alles. Laat me eens zien we je werkelijk bent.
Ik ben niets dan mezelf geweest vanaf de dag van mijn geboorte.
En als je dat niet kunt zien, dan zijn het jouw gebreken, niet die van mij!
Je vader heeft besloten dat hij een kantoor nodig heeft...
..en natuurlijk zou het niet passend zijn, als dat aan huis was.
Dus....
Jij weet beter als ik wat belangrijk is.
Wat is er?
Het was tijdens de oorlog.
Je vader werd vermist. Ze dachten dat hij dood was.
Oh, dat is echt gebeurd?
Niet alles wat je vader je verteld heeft is verzonnen.
Ik denk dat ik maar eens naar hem ga kijken.
Ik moet even gaan liggen.
Oké, ga maar.
Na de oorlog, keerden de zonen van Alabama terug naar huis, op zoek naar werk.
Iedereen was beter als ik.
Zij waren springlevend, terwijl ik officieel dood was.
Terwijl mijn vooruitzichten slecht waren...
..nam ik een baan aan als vertegenwoordiger. Het paste precies bij me.
Als er iets is wat je over Edward Bloom kan zeggen...
..dan is het wel dat ik een sociaal persoon ben.
- Gefeliciteerd. - Dank je wel, meneer.
Ik kon soms weken achter elkaar weg zijn.
Maar om de andere week op vrijdag, zette ik al het geld wat ik verdiende had...
..op een aparte rekening om later een net huis te kunnen kopen...
..met een wit hekje erom heen.
Ik zou een momentje willen hebben van uw tijd om te praten over ons nieuw product.
..De Handi-matic.
Een paar jaar later verkocht ik nog meer nieuwe produkten in andere steden...
..tot mijn werkgebied van de kust tot het westen van Texas liep.
Edward?
Edward Bloom!
Ik ben het, Norther Winslow.
Ik kan het niet geloven.
Ik was verbaasd om de grootste dichter te zien van Ashton en Spectre...
..helemaal in Texas.
Ik wil dat je weet, toen je Spectre verliet dat mijn ogen werden geopend.
Er was een heel leven daarbuiten waar ik geen deel van uitmaakte.
Dus ging ik reizen.
Ik heb Frankrijk, Afrika, de helft van Zuid-Amerika gezien.
Elke dag een nieuw avontuur. Dat is mijn motto.
Dat is geweldig, Norther. Ik ben blij voor je.
Waar ben jij nu mee bezig?
Ik ben deze zaak aan het overvallen.
Oké, iedereen op de grond!
Hé! Geef dat maar aan mij.
- Zou je dat voor me willen pakken? - Wat?
Het pistool.
Ik ga de kassa leeg halen...
..en mijn partner doet dat met de kluis.
Oké, jij! Jij gaat mijn vriend helpen, oké?
We gaan!
Het spijt me, mevrouw. Echt.
Ik wil niet dat er iemand gewond raakt.
Dat is het niet.
Het is....
Er is gewoon geen geld.
We zijn bankroet. Zeg het tegen niemand.
Het bleek dat de bank al eerder was overvallen...
..niet door gewapende bandieten, maar door speculeerders in onroerendgoed van Texas.
Oké, we gaan!
Norther!
Ja! Er moet ongeveer $400 hier zijn!
En dat is alleen van de kassa's.
Laat eens zien wat je uit de kluis hebt gehaald.
Dit is alles? De volledige kluis?
Ik ben er bang voor.
Er zit jou stortingskaart in.
Nou, ik wou niet dat je met lege handen zou vertrekken.
Er is iets wat je moet weten. De reden dat ze geen geld hadden....
Ik vertelde Norther over de kuren van het Texaanse oliegeld...
..en het effect ervan op de onroerendgoed prijzen...
..en hoe de lakse handhaving van het vertrouwensproces...
..spaargeld en leningen extra kwetsbaar hadden gemaakt.
Toen hij dat nieuws hoorde, bleef er voor Norther maar één conclusie over:
Hij moet naar Wall Street. Daar is al het geld.
Ik wist toen, dat mijn dagen als crimineel geteld waren...
Bedankt voor het helpen!
..Norther we zijn pas net begonnen.
Toen Norther zijn eerste miljoen dollar had verdiend...
..stuurde hij mij een cheque van $10.000.
Ik protesteerde, maar het was mijn vergoeding als zijn eerste persoonlijke adviseur.
Het was genoeg om voor mijn vrouw een net huis te kopen...
..met een wit hekje erom heen.
En dat was alles wat een man zich kon wensen.
Ik droog uit..
Ik zie het.
Ik denk dat we voor jou een plantenspuit moeten halen...
..zodat we je kunnen besproeien als een vaarn.
Kom.
Ik denk dat ik nooit uitdroog.
Ga jij maar verder. Ik kijk wel....
Hallo.
- Ben jij Jennifer Hill? - Dat ben ik.
En jij bent Will.
Ik heb een foto van je gezien. Daarom heb ik je herkend.
Luister eens, Kenny, waarom slaan we de lessen niet over vandaag?
Dat kunnen we volgende week wel doen.
Moet ik het aan mijn moeder terug geven?
Nou, ik zal het haar niet vertellen als jij het ook niet doet.
Waarvan heb je mijn vader gekend?
Nou, dit was op zijn vertegenwoordigers route...
..dus hij was hier al die tijd, en iedereen in het dorp wist wie hij was.
Had je een verhouding met hem?
Wauw. Jij bent rechtstreeks.
Ik had verwacht dat we nog een half uurtje hadden kunnen uitzitten.
Ik heb hem met vrouwen gezien. Hij flirtte. Dat heeft hij altijd gedaan.
En op een gegeven moment, neem ik aan dat hij...
..vreemd ging. Ik had alleen nooit de bewijzen.
Mag ik je iets vragen?
Als je dit wist, waarom heb je het dan nooit Eddie gevraagd?
Omdat hij stervende is.
Kijk, ik weet niet hoeveel je hiervan te weten wilt komen.
Je hebt nu een beeld van je vader...
..en het zou verkeerd van mij zijn, als ik dat veranderde...
..en zeker in dit late stadium van de strijd.
Mijn vader heeft altijd verteld over dingen die hij nooit heeft gedaan...
..en ik weet zeker dat hij genoeg dingen heeft gedaan, waar hij niet over gesproken heeft.
Ik probeer gewoon een kompromis tussen deze twee te sluiten.
Het eerste wat je moet begrijpen...
..is dat je vader hier niet terecht heeft willen komen.
Maar toch kwam hij.
Twee keer.
De eerste keer, was hij vroeg.
De tweede keer, was hij laat.
Toen werkte je vader voor zichzelf.
Als er iets is wat je kon zeggen van Edward Bloom...
..is dat hij een sociaal persoon was, en iedereen mocht hem.
Op een avond kwam hij thuis van drie weken op de baan...
..toen hij in een regenstorm kwam, zoals niemand ooit heeft gezien.
Het lot vindt altijd zijn weg terug naar een man
..en zal hem dan ook verrassen.
Een man ziet dingen soms verschillend op verschillende momenten in zijn leven.
Dit dorp ziet er niet meer hetzelfde uit nu hij wat ouder is.
Een nieuwe weg brengt de buitenwereld naar Spectre...
..en samen met dat, banken, beslagleggingen en schuld.
Overal waar je keek, zag je mensen falliet gaan.
De veiling van vandaag is voor het dorp van Spectre.
- Het openings bod begint met $10.000. - Dus Edward Bloom...
- ...besloot het dorp te kopen. - 50,000.
- Ik kon mijn ogen niet geloven... - Hij was nog nooit een rijk man geweest...
..maar hij heeft wel anderen rijk gemaakt, en nu heeft hij hen om gunsten gevraagd.
- Ik probeer te redden... - De meesten hebben Spectre nooit gezien.
Ze hadden alleen de omschrijving van Edward gehoord.
Dat alleen had hij nodig. Hij heeft ze een droom verkocht.
Dus eerst kocht hij de boerderijen.
Toen kocht hij de huizen. En daarna de winkels.
Wat hij ook kocht, de mensen werden niet gevraagd om weg te gaan of huur te betalen.
Ze werden alleen gevraagd om door te gaan met hun eigen bezigheden.
Op die manier wist hij zeker dat het dorp niet zou sterven.
Binnen zes maanden had zijn fonds het hele dorp gekocht.
Met één uitzondering.
Jij moet Edward Bloom zijn.
Hoe weet je dat?
Niemand komt hier naartoe tenzij ze zaken willen doen.
En niemand heeft zaken met mij te doen, behalve jij.
Jij koopt het dorp.
Klaarblijkelijk heb ik dit stuk over het hoofd gezien en ik wil dit graag ondersteunen.
En als we het voor het dorp willen behouden, moet het fonds dit in zijn totaal toe eigenen.
Dat heb ik gehoord.
Ik biedt je meer dan het waard is. En je hoeft niet te verhuizen.
Niets zal veranderen, alleen de naam op de akte, ik geef je mijn woord.
Nou, laat dit eens en voor altijd duidelijk zijn.
Jij koopt het moeras van mij, maar ik mag blijven?
Jij bent de eigenaar van het huis, maar ik mag er toch in wonen?
Ik zal hier zijn en jij kunt gaan en staan waar je maar wilt.
Heb ik dat recht?
In deze bewoording, ja.
Ja, dan denk ik dat ik er vanaf zie, Mr. Bloom.
Als er niets veranderd, dan hoeven we toch niets te veranderen...
..op een manier zoals er nog nooit iets veranderd is.
Het is niet zo dat je iets kwijt raakt. Je kunt het iedereen in het dorp vragen.
Waarom koop je dit land, Mr. Bloom?
Een soort van midlife-crisis?
In plaats van een cabriolet te kopen, koop je een dorp?
Mensen helpen maakt me blij.
Ik ben niet overtuigd van je blijdschap.
- Het spijt me. Heb ik je beledigd? - Nee.
Je hebt precies gedaan wat je hebt beloofd.
Je bent terug gekomen. Ik had je alleen eerder verwacht.
Jij bent Beamens dochter.
Je naam is anders. Ben je getrouwd?
Ik was 18. Hij was 28. Blijkt achteraf een te groot verschil.
Ik ga je dit huis niet verkopen, Mr. Bloom.
Dat is duidelijk.
Nou, dank je voor je tijd.
- Het zit vast. - Ja.
- Oh, het spijt me! Ik... - Het is al goed. Laat maar.
- Nee, ik zal... - Asjeblieft! Ga maar.
- Maar... - Ga.
De meeste mannen zouden in deze situatie hun fouten accepteren en verder gaan.
Maar Edward was niet zoals de gewone man.
Wacht!
Ze hadden beide totaal verschillende karakters maar...
..nou, maar één paar benen.
Naarmate de maanden verstreken, vond hij steeds meer dingen om te repareren...
..totdat de schuur een geheel ander uiterlijk had gekregen.
Natuurlijk moest het beste gedeelte nog komen met het nieuwe materiaal.
Voordat de tweeling en ik in Havana arriveerde...
..hadden we een nieuwe routine uitgewerkt, met alleen een ukulele en een harmonica.
- Nou.... - Je zou het daar kunnen laten.
Nee.
Doe dat nou niet.
Wees niet verlegen. Ik zou je nooit de indruk hebben moeten geven dat....
..Ik ben verliefd op mijn vrouw.
Ja, dat weet ik.
En van de dag dat ik haar zag tot de dag van mijn dood...
..is zij de enige voor mij.
Geluksvogel.
Het spijt me, Jenny. Echt waar.
Wacht! Edward.
Op een dag, ging Edward Bloom weg...
..en kwam nooit meer terug naar de stad die hij had gered.
En het meisje...
..de mensen denken dat ze een heks is geworden...
..en nog gek ook.
ze werd zelf een legende.
En het verhaal eindigde waar het begon.
Eigenlijk kan jij niet de heks zijn, omdat zij...
..oud was toen hij jong was.
Nou, het is logisch dat jij als je vader denkt.
Voor hem zijn er maar twee vrouwen:
Je moeder...
..en alle anderen.
En op een dag...
..kwam ik erachter dat ik verliefd werd op iemand die niet van mij kan houden.
Ik leefde in een fantasie wereld.
Ik weet niet of ik je al deze dingen had moeten vertellen.
Nee, nee, nee, ik wilde het weten. Ik ben....
Ik ben blij dat ik het weet.
Ik wil net zo belangrijk voor hem zijn als jij was.
En ik....
Ik zou het nooit geweest zijn.
Ik was een verzinsel.
In zijn andere leven.
Was jij echt.
Ma?
Josephine?
Will!
Wat is er gebeurd?
Je vader kreeg een aanval.
Hij is boven met je moeder en dokter Bennett.
Wordt hij weer beter?
Ik denk niet dat ik...
..hier bij hem kan blijven. Ik bedoel, voor het geval....
Voor het geval hij wakker wordt, Ik zou hier werkelijk moeten zijn.
Ik blijf.
Waarom ga je niet met Josephine mee. Ik blijf vanavond wel.
- Is dat goed? - Goed.
Will, bel me als er iets...?
Doe ik. Ik bel je.
- Wil je wat tijd met pa? - Ja. Dank je.
Ik ben blij te zien, dat je geen ongemakkelijk gesprek wilt voeren.
Een van mijn grootste irritaties is wanneer...
..mensen proberen om tegen hen te praten, die niet kunnen horen.
Nou, we hebben één voordeel.
Mijn vader en ik praten nooit.
Heeft je vader je weleens over je geboorte verteld?
Ja, duizenden malen. Hij ving een onvangbare vis.
Niet dat. Het echte verhaal. Heeft hij je dat weleens verteld?
Nee.
Je moeder kwam rond drie uur 's-middags binnenlopen.
Haar buren brachten haar, omdat je vader altijd op zakenreis was...
..in Wichita.
Je was een week te vroeg geboren, maar er waren geen moeilijkheden.
Het was een perfecte geboorte. Je vader vond het erg dat hij er niet bij was.
Maar het was toen niet gebruikelijk dat mannen tijdens een bevalling aanwezig waren...
..dus ik denk niet dat het had uitgemaakt of hij er wel was.
En dat is het echte verhaal.
Niet echt spannend hè?
En ik neem aan dat als ik mocht kiezen tussen het echte verhaal...
..en een verzonnen verhaal over een vis en een trouwring...
..dan koos ik misschien voor de verzonnen.
Maar dat ben ik dan.
De jouwe vind ik wel leuk.
Pap?
Hé, pap? Hé, moet ik de zuster halen?
Wat wil je? Wat moet ik doen? Kan ik wat voor je halen?
Wil je water?
Wil je een slokje water?
De rivier.
De rivier?
Vertel me hoe het gebeurd.
Hoe wat gebeurd?
Hoe ik ga.
Je bedoelt wat je zag in Het Oog?
Ik ken dat verhaal niet pap. Dat heb je me nog nooit verteld.
Oké. Hé, oké, ik probeer het.
Ik heb je hulp nodig. Vertel me hoe het begint.
Zoals dit.
Oké.
Oké, dus het is ochtend...
jij en ik zijn in het ziekenhuis en ik ben in slaap gevallen. Ik word wakker
..en zie jou. En op de een of ander manier ben je weer beter.
Pap?
Je bent anders.
- Pap. - Laten we weg gaan.
Dan zeg ik:
Pap, je bent niet in goede conditie...
Pak die rolstoel.
Schiet op! We hebben niet zoveel tijd!
Als we van deze verdieping afkomen, zijn we veilig.
En we zitten in de rolstoel...
- Sneller! - ...alsof we ontsnappen uit het ziekenhuis.
Wat doe je?
We gaan dokter Bennett voorbij die ons probeerde tegen te houden.
- Stop ze! - We zweven door de hal.
Oppasser na oppasser achtervolgt ons.
Mam en Josephine zijn aan het eind.
Geen tijd voor uitleg! Blokkeer ze!
We vliegen over de rand...
..en je oude rode Charger is daar. Maar hij is nieuw. Gloednieuw.
Ik til je op...
..en op de een of ander manier weeg je haast niks. Ik kan het niet uitleggen.
Laat het! We hebben het niet nodig!
Water. Ik wil water.
- Waar gaan we heen? - De rivier.
En we gaan via Glenville om het verkeer te vermijden...
..omdat die verdomde kerkgangers zo langzaam rijden.
En als we dichter bij de rivier komen...
Is hij hier!
..we zien dat iedereen er al is.
En ik bedoel ook echt...
..iedereen.
Het is ongelofelijk.
Het verhaal van mijn leven.
Het vreemde is, er zijn geen bedroefde gezichten te bekennen.
Iedereen is zo blij om jou te zien,
en je goed op weg te helpen.
Dag iedereen! Vaarwel! Adieu!
Mijn meisje in de rivier.
Je bent geworden wat je altijd al was.
Een hele grote vis.
En zo is het gegaan.
Ja.
Precies.
Mam?
De Heer is mijn hoeder, Ik zal niets tekort komen.
Hij laat me liggen in groene velden.
Hij leidt me langs stille wateren.
Hij zal mijn ziel beter maken.
Hij leidt me op de goede weg de rechte weg, in Zijn naam.
Ja, al loop ik door de vallei met de schaduwen van de dood...
..vrees ik het kwade niet, want Hij is bij mij.
Al het lieve en het goede volgen mij op mijn laatste dagen.
Heb je weleens een grap zo vaak gehoord, dat je niet meer weet wat er zo grappig aan is?
En dan hoor je het weer en het is opeens nieuw voor je.
Je weet weer waarom je het zo leuk vond.
Dus hij zei dat hij tegen een reus wilde vechten!
- Echt niet! - Pap! Dat klopt toch?
Zo'n beetje.
Zie je? Dus hij was een reus.
Dat was mijn vaders laatste grap, denk ik.
Een man die zijn verhaal zo vaak vertelde, dat hij zelf een verhaal werd.
Ze leven na hem voort.
En op die manier wordt hij onsterfelijk.
---Subbed By The FTC Subteam--- Bewerkt door NLondertitels.com